Ik zie het liefst beelden waarin niet per se in de lens gekeken wordt: een handje, een blik naar mama, een lach die net ontstaat. Daarom laat ik kindjes zoveel mogelijk hun gang gaan.

Tijdens de shoot blijf ik daarom altijd rustig, ook als het wat anders loopt dan verwacht. Een kindje dat huilt of honger heeft hoort erbij: we nemen gewoon de tijd. Zelf ben ik vrij down to earth en oprecht geïnteresseerd in de mensen die voor mijn camera staan. Ik vind het leuk om jullie verhaal te leren kennen en merk dat er daardoor vaak heel vanzelfsprekend een fijne klik ontstaat. Sommige gezinnen zie ik ondertussen al meerdere keren terug, en net dat vind ik zo bijzonder aan mijn werk.